Bücher und Broschüren

Toplumsal anarşizmin, devrimci özünden boşaltılıp bireyci bir yaşam tarzına indirgenerek modalaştırılmasına karşı çıkan Bookchin, bireyci anarşizme karşı anarko-komünalist bir perspektifi savunur. Günümüz anarşizminin genel bir görünümünü ortaya koyan Bookchin, anarşist düşüncenin soyağacından kopup postmodern nihilizme, Foucaultcu “kişisel isyan”a ve liberal özerkliğe savrulan “yaşamtarzı anarşistler”e sert ama bütünlüklü bir eleştiri yöneltiyor.

Emma Goldman, Anarşizm Neyi Savunur'da anarşizmin sınırsızlığını tanımlıyor. Günlük hayatın her alanında anarşinin faalliğini savunan Goldman, yeni bir eylem pratiğine, yeni bir yönetim anlayışına dair fikirleriyle yeni bir tahayyülü mümkün kılıyor. Sınırsızlığın, otorite tanımazlığın toğasını tanımlıyor.

Der zweite Band der Reihe vereint vor allem Beiträge aus dem Umfeld der griechischen Gruppe Blaumachen über die verschiedene Aufstände in England, Schweden, der Türkei und Griechenland, Nordafrika und im Nahen Osten und versucht sich in einer Analyse der globalen Krise (die im Jahr 2008 begonnen hat) und der gegenwärtigen Sequenz des Klassenkampfes.

Türkiyeli okurun, özellikle de Türkiyeli solcu okurun anarşizm hakkında bildiği tek şey ondan hoşlanmadığıdır. Türkiye’de hemen her konudaki tartışma “anarşizm” söz konusu olduğunda ortadan kalkmış gibidir. Basından halka, sağcı solcu militandan devlet görevlisine herkes elbirliğiyle anarşizme karşıdır. Mahkemede kalem kıran yargıç da idam alan devrimci de anarşizme karşıdır. Şaşılacak şey!

Todd May, Postyapısalcı Anarşizmin Siyaset Felsefesi'nde, hümanist a priori'sinden sıyrılmış, postyapısalcı bir anarşizm kuramı geliştiriyor. Postyapısalcılığın kuramsal öncüllerini devlet, erk, toplumsal alan, siyasal pratik gibi bağlamlarda inceleyen May, postyapısalcı düşüncenin bu alanlara ilişkin yaklaşımını bir taktiksiyaset felsefesi olarak benimsiyor. May'e göre stratejik siyaset felsefesi tek bir hedefe yönelik, üniter bir çözümlemeyi gerekli kılar. Tüm sorunları temel bir soruna indiger.

Kökleri iki asır öncesine uzanan anarşizm, Türkiye’de ancak 1986’da yayımlanan Kara dergisiyle ve peşi sıra şekillenen anarşist hareketle varlık kazanabildi. Neden? Anarşizm Türkiye’de neden bu kadar geç tanındı, yayıldı? Cumhuriyet tarihi boyunca, nasıl oldu da bir tane bile anarşist aydın çıkmadı? Bu gecikmenin Türkiye solu için anlamı nedir? Anarşizm neden 1916’da, ’76’da değil de, ’86’da doğdu?

Anarşizm, insan ruhunun belki bu en aslî özgürlük arzusu, yani tâbileştirilmemek, egemenlik altına alınmamak, daha da doğrusu kayıtsız şartsız bir özgürlük talebi, Batıdaki benzeri birçok siyasal akım gibi, tüm değerleri ve geleneksel sistemleri altüst olan ve her şeyin yeniden değerlendirilmeye çalışıldığı 19. Yüzyıl Avrupa’sı şartları içerisinde kendisini ifade etmeye çalıştı.

Anarşizm’e karşı bu denli güçlü bir önyargının beslenmesinin nedeni bu kavramın yergi dolu, çoğu olumsuz çağrışımla gündelik yaşamımıza yerleşmiş olmasıdır. Kaos, kargaşa, kuralsızlık, terör, yıkıcılık, makine kırıcılığı, ilkelliğe dönüş isteği, küçük burjuvalık, başsızlık, iktidarsızlık, kanunsuzluk, ahlaksızlık, mülkiyet düşmanlığı, örgütsüzlük, otorite karşıtlığı, dinsizlik, bireycilik, sorumsuzluk, disiplinsizlik gibi çağrışımları anarşizm kavramının dosdoğru anlaşılmasına engel oluyor. Bu yapıt, tüm tarihsel, toplumsal ve düşünsel bütünlüğüyle Anarşizm’in hem köklerine hem da dallarına bakarak kavrama doğru yaklaşımlar getirilmesini sağlama eğilimini taşıyor.

Eigentlich wollte Cornelia sich im Ökoresort ihrer Halbschwester auf Kreta Gedanken machen, wie ihr eigenes Leben nach der Matura nun weitergehen soll. Aber dann wird die Fahrt nach Athen zu ihrem Geliebten Marios eine abenteuerliche Irrfahrt durch eine Welt der Zwangsverhältnisse aus der Krise und den Verlusten daraus.

Tarim ile sanayinin eski çaglardaki gibi iç içe oldugu bir yasamin küçük yerlesim yerlerinde yeniden mümkün olabilecegini ileri süren Pyotr Kropotkin, bunlarin atölye ölçeginde bütünlesmesini ve kendine yeten bir karakter tasimasi gerektigini savunur.

Tolstoy'un kendi yasamindan yola çikarak kaleme aldigi bu eser, bes perdelik bir dram olan oyun, yazarin "Hristiyan anarsizmi" olarak tanimlanan düsüncelerini de yansitiyor.

Bu kitap anarşizm üzerine bugüne kadar yapılmış en kapsamlı çalışmalardan biri, hatta başlıcasıdır. Uzun yıllar İngilterede yaşayan ve 150den fazla kitabı olan şair ve araştırmacı Woodcock Kanadalı bir anarşisttir. Woodcock, bu başarılı çalışmasında anarşizmi Düşünce ve Hareket olarak iki döneme ayırır.